Modele sprawowania władzy Lewin scharakteryzował trzy modele sprawowania władzy. Są to styl (1) autorytarny, (2) demokratyczny oraz (3) leseferyzmLewin, K.; Lippitt, R.; White, R.K. (1939). "Patterns of aggressive behavior in experimentally created social climates". Journal of Social Psychology 10: 271–301.. Model autokratyczny – władza narzucana jest przez przywódcę, na przykład poprzez silną osobowość albo jej uprawnienia. Model demokratyczny – liczy się wola większości, a władza odwołuje się do opinii ogółu. Model leseferyczny – „w którym władca jest władcą jedynie nominalnym, ponieważ całość jest zbyt chaotyczna, żeby nią pokierować”. Jego teoria jest często mylona z teorią McGregora dotyczącą środowiska pracy, jednak McGregor dokonał bezpośredniej adaptacji koncepcji Lewina do swojej teorii przywództwa.
Zarządzanie zmianą (model RZZ) Lewin stworzył model zarządzania zmianą organizacyjną, w którym kładł nacisk na aspekt ludzki (liderzy, pracownicy i organizacja). Proces zmiany został podzielony na trzy etapy: Rozmrażanie – w tym stanie należało rozmrozić stare struktury i zburzyć stary ład. Odczucia członków organizacji w tej fazie są ambiwalentne.