thumb|230px|Dawny kościół ewangelicki, obecnie rzymskokaolicki Kościół Świętego Andrzeja Boboli w Rawiczu Zbór ewangelicko-augsburski w Rawiczu, to do 1945 r. samodzielna parafia (od 1817 r. Kościoła Ewangelicko-Unijnego), a obecnie filiał Rawicz Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Lesznie, w diecezji pomorsko-wielkopolskiej.
Rawicz – obok Leszna i Wschowy należał do głównych ośrodków protestantyzmu w Wielkopolsce. Jego powstanie wiąże się z napływem uchodźców religijnych ze Śląska podczas wojny trzydziestoletniej. Założyciel miasta Adam Olbracht Przyjemski wraz z lokacją w 1638 r. nadał ludności przywilej swobodnego wyznawania konfesji augsburskiej i nakazał przeniesienie do Rawicza parafii luterańskiej z Miejskiej Górki. 27 maja 1639 r. został poświęcony fachwerkowy kościół Świętej Trójcy, a pierwszym pastorem został Wincenty Stephani (zwany Kron). Ks. Stephani starał się o ściągnięcie do miasta jak największej ilości śląskich współwyznawców. Dopiero w latach 70. powstała pierwsza świątynia katolicka – kościół klasztorny reformatów. Mieszkali tu również Żydzi. Kościół ewangelicki rozbudowano w latach 80. XVII w. Od początku z parafią związana była szkoła. W 1708 r. miasto wraz z kościołem spaliły wojska rosyjskie. Drewniany kościół wskutek trudności stawianych przez biskupów poznańskich, odbudowano dopiero w latach 1724-1725.