Chřiby były zasiedlone już w paleolicie (20-40 tysięcy lat temu) i w epoce brązu (2,7–3 tys. lat temu). Znaleziono tu pozostałości z okresu Wielkich Moraw (u podnóża Chřibów leży wieś Velehrad, którą ludowa tradycja identyfikuje z jednym z głównych ośrodków Wielkich Moraw, na co jednak brak dowodów). Chřiby leżały na szlaku handlowym znad Adriatyku nad Bałtyk, wobec czego już we wczesnym średniowieczu zaczęto tu budować umocnienia strzegące tego szlaku. Działało tu również kilka klasztorów.
Wraz z pozostałymi pasmami Karpat Środkowomorawskich Chřiby dzielą regiony etnograficzne Haná na północy i Slovácko na południu.
Nazwa „Chřiby” pochodzi albo od staroczeskiego słowa chřib – „pagórek”, albo jeszcze od praindoeuropejskiego rdzenia grib- / hrib- – „skała, pagórek”. Nazwa niemiecka pochodzi od tłumaczenia na staroniemiecki – Mar – zniekształconej nazwy gór Hřebec (cz. „ogier”).
W Chřibach znajdują się dwa obszary chronionego krajobrazu (Přírodní park Chřiby i Přírodní park Stříbrnické paseky), kilka rezerwatów oraz kilkanaście pomników przyrody.
Zobacz też Cimburk – zamek