W 1921 roku w folwarku były 4 domy mieszkalne, zaś we wsi 17 domów mieszkalnych i 5 zamieszkałych zabudowań innego typu. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 112 osób, wśród których 18 było wyznania rzymskokatolickiego, 89 prawosławnego a 5 mojżeszowego. Jednocześnie 45 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 67 białoruską.

W 1926 roku we wsi były 22 budynki, poczta i telefon.

Po napaści ZSRR na Polskę 17 września 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją radziecką. Niedługo po rozpoczęciu inwazji miejscowa bojówka komunistyczna dopuściła się mordu na tamtejszych Polakach. Dokładna data tych wydarzeń nie jest znana. Niektóre źródła podają, że rozegrały się w nocy z 17 na 18 września, inne sugerują natomiast, że do zbrodni doszło dopiero po zajęciu przez Armię Czerwoną terenów gminy Indura, a więc między 19 a 20 września. Zamordowano prawdopodobnie osiem osób, w tym wójta Kazimierza Wieliczko i innych miejscowych przedstawicieli polskiego aparatu państwowego, hrabiego Antoniego Wołkowicckiego i jego żonę Ludwikę, a także brata hrabiny – Zygmunta Wojnicz-Sianożęckiego. Niektóre źródła są jednak skłonne szacować liczbę ofiar na około pięćdziesiąt.