Ruch ten tworzyły: Biuro Interwencyjne (powołane 9 maja 1977), kierowane przez Zofię i Zbigniewa Romaszewskich, zajmujące się niesieniem pomocy osobom skrzywdzonym przez organa władzy PRL – milicję, prokuraturę i sądy. Niezależna Oficyna Wydawnicza, publikująca poza cenzurą, na powielaczach, książki i czasopisma literackie („Zapis”, „Puls”) oraz tworząca sieć nieoficjalnego kolportażu. NOWą kierował Mirosław Chojecki z pomocą Konrada Bielińskiego, Grzegorza Boguty, Adama Michnika, Ewy Milewicz i in. czasopisma wydawane przez członków i współpracowników KSS „KOR”: „Komunikat” (Anka Kowalska), „Biuletyn Informacyjny” (Seweryn Blumsztajn, Joanna Szczęsna), „Głos” (Antoni Macierewicz, Jakub Karpiński, Piotr Naimski), „Robotnik” (Jan Lityński, Henryk Wujec, Ludwika Wujec, Wojciech Onyszkiewicz, Helena Łuczywo), „Krytyka” (Adam Michnik, Stefan Starczewski, Jacek Kuroń), „Placówka” (Wiesław Kęcik). Pisma niezależne przełamywały państwowy monopol cenzury, tworzyły niekontrolowany przez władze obieg informacji, opinii i twórczości literackiej. KSS „KOR” wspierał także inne opozycyjne inicjatywy: Studenckie Komitety Solidarności, Towarzystwo Kursów Naukowych, Wolne Związki Zawodowe, Komitety Samoobrony Chłopskiej.