KSS „KOR” nawiązał w 1978 r. współpracę z opozycją w Czechosłowacji – Kartą ’77, przeprowadzając dwa spotkania na granicy między państwami, następnie publikując na łamach „Krytyki” ważniejsze dokumenty programowe Karty ’77 oraz głośny esej Vaclava Havla Siła bezsilnych„Krytyka” 1979, nr 5, s. 3–41.. Stawał także w obronie represjonowanych czeskich i słowackich opozycjonistów, m.in. przeprowadzając w listopadzie 1979 r. tygodniową głodówkę w bazylice św. Krzyża w Warszawie. Utrzymywał kontakty z polską emigracją polityczną, w tym z paryską „Kulturą”, rządem polskim na uchodźstwie w Londynie i rozgłośnią polską Radia „Wolna Europa”. Miał nieformalnych przedstawicieli na Zachodzie – Leszka Kołakowskiego, Aleksandra i Eugeniusza Smolarów. O celach i działaniach KSS „KOR” informowano opinię publiczną Zachodu w wywiadach udzielanych zagranicznej prasie.
KSS „KOR” wspierał strajki lata 1980 r., zbierał dane o ich przebiegu i przekazywał informacje na Zachód, skąd wracały za pośrednictwem Radia Wolna Europa i sekcji polskiej BBC. Strajk w Stoczni Gdańskiej organizował Bogdan Borusewicz, a Mirosław Chojecki, Konrad Bieliński i Ewa Milewicz pomogli stworzyć bazę poligraficzną strajkujących i redagowali Strajkowy Biuletyn Informacyjny „Solidarność”.