21 października 1940 z I dywizjonu zorganizowano 1 baterię artylerii przeciwlotniczej lekkiej, z II dywizjonu zorganizowano 11 baterię artylerii przeciwlotniczej i z III dywizjonu 10 bateria artylerii przeciwlotniczej lekkiej. Od stycznia 1941 dowódcą zgrupowania został ppłk dypl. Marian Jurecki. W tym czasie zgrupowanie kwaterowało do października 1940 w Crawford pod namiotami, a od 21 października 1940 do 1 marca 1941 w Coupar Angus i Burrelton. Od 1 marca do 7 lipca 1941 zgrupowanie przechodzi do Montrose, gdzie otrzymuje nazwę dywizjonu artylerii przeciwlotniczej, dozoruje wybrzeże, buduje i obsadza placówki, pełni służbę patrolowa na wybrzeżu. Baterie otrzymują broń maszynową i ręczną. W dywizjonie pozostają baterie: 1 dowodzona przez kpt. Tadeusza Dobrzańskiego i 10 pod dowództwem kpt. Borysa Godunowa. 11 bateria daje podstawę do zorganizowania dywizjonu artylerii przeciwlotniczej ciężkiej z dwoma bateriami dowodzonymi przez kpt. S. Paszkiewicza i kpt. Tadeusza Hordyńskiego, który wyposażony w armaty 3,7' odchodzi w końcu 1941 do brytyjskiej obrony plot. Dywizjom artylerii przeciwlotniczej lekkiej otrzymał 6 armat plot, 40 mm Mk.III.