Wojciech Staroźrebski Sobiejuski herbu Dołęga (ur. ok. 1517, zm. 1 stycznia 1580 roku w Przemyślu) – kanonik płocki i włocławski, archidiakon dobrzyński i krakowski, sekretarz królewski, biskup chełmski; następnie przemyski.
Życiorys Urodzony ok. 1517 r. Studiował najpierw w Akademii Krakowskiej, a później w Bolonii i Padwie.
Po powrocie do Polski został sekretarzem Zygmunta I Starego i jego posłem w Rzymie. W dniu 6 listopada 1562 r. mianowany został biskupem chełmskim. Zadbał o stworzenie odpowiednich warunków bytowych kapituły, oddając jej w użytkowanie dawny pałac biskupi. Uporządkował statuty kapitulne. W 1572 r. przekazał wieczyście tejże kapitule wszelkie dochody i dobra należące do kościoła krasnostawskiego (biskupiego).
Był członkiem komisji do rewizji królewszczyzn na sejmie 1566 rokuKrzysztof Chłapowski, Realizacja reform egzekucji dóbr 1563-1665. Sprawa zastawów królewszczyzn małopolskich, Warszawa 1984, s. 29..