Hakata (właśc. Niemiecki Związek Marchii Wschodniej – ) – niemiecka nacjonalistyczna organizacja działająca w latach 1894–1934 na terenie ówczesnych wschodnich prowincji Niemiec.
Powstanie Organizacja powstała pod nazwą Związek Popierania Niemczyzny w Marchiach Wschodnich (Verein zur Förderung des Deutschtums in den Ostmarken) 3 listopada 1894, w Poznaniu, pod protekcją byłego kanclerza Ottona von Bismarcka. Od 1899 działała pod nazwą Niemiecki Związek Marchii Wschodniej (Deutscher Ostmarkenverein)Jerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 365.. Potoczna nazwa Hakata wzięła się od pierwszych liter nazwisk założycieli: finansisty Ferdinanda von Hansemanna (1861–1900) oraz ziemian Hermanna Kennemanna (1815–1910) i Heinricha von Tiedemanna (1840–1922), często w polskiej literaturze pisana jako H-K-T, H.K.T. lub po prostu Hakata. W 1896 r. Hakata przeniosła swą siedzibę do Berlina, co umożliwiło przekształcenie jej z organizacji prowincjonalnej, działającej na wschodnich kresach państwa niemieckiego, w organizację ogólnopaństwową.