thumb|Grób Heleny Merenholc na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie Helena Merenholc (ur. 15 marca 1911 w Warszawie, zm. 19 stycznia 1997 tamże) – polska psycholog dziecięca, pedagog i reżyser radiowa.
Życiorys Urodziła się w rodzinie ortodoksyjnego Żyda Arie Mordki Merenholca i Gitli z Rozenblatów. Miała pięcioro rodzeństwa: Henryka (zmarł jako dziecko w 1918 r.), Eugeniusza (prawnika, po wojnie pracował w „Polfie” w Jeleniej Górze), Zenona (ur. 1911, absolwent chemii na Politechnice Warszawskiej, zastrzelony na skutek donosu w Ostrogu w 1941 roku), Rebekę (emigrowała po wojnie do Stanów Zjednoczonych) i Annę (ur. 3 grudnia 1900, studiowała chemię na UW w latach 1919–1925, pracowała w firmie farmaceutycznej AP Kowalski, w 1936 r. wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych). W domu mówiło się po polsku, dzieci nie znały jidysz.
Uczyła się w gimnazjum Kochanowskiej przy ul. Złotej, którą zmieniła na koedukacyjną eksperymentalną szkołę Felicji Buki przy ul. Orlej. Po zdaniu matury studiowała psychologię w Wolnej Wszechnicy Polskiej (1926–1936). Praktyki odbywała na oddziale psychiatrii żydowskiego szpitala na Czystem.
Po ukończeniu studiów pracowała w Poradni Pedologicznej Towarzystwa Przyjaciół Dzieci przy ul. Elektoralnej. Była także jedną ze współpracownic Janusza Korczaka.