Wierni już wówczas byli bardzo mocno spolonizowani.
Dzieje Ormian polskich od XVII do XIX w. W wiekach XVIII i XIX kościoły ormiańskie, już (ormiańskokatolickie), budowane przez bogate ormiańskie kolonie, były niejednokrotnie jedynymi kościołami katolickimi w mniejszych miejscowościach kresowych. Z tego powodu bardzo często Polacy – z braku własnych – uczęszczali do nich na nabożeństwa. Kazania w nich głoszone były po polsku, z uwagi na fakt, że język ormiański był przez polskich Ormian coraz mniej używany. Sami Ormianie pielgrzymowali natomiast do rzymskokatolickich ośrodków religijnych, przykładowo do Janowa LubelskiegoAlbiniak Andrzej, Peregrynacja interwyznaniowa Zamoyskich Ormian, [w:] M. Maciejewska, L. Graczyk (red.), Konferencja Spis podróżny. Polscy Ormianie, Ormianie w Polsce, Bydgoszcz 2010, s. 57–84..
Przejawem asymilacji językowej Ormian w Polsce było urabianie przez nich nazwisk rodowych na wzór polskich przy pomocy przyrostka -wicz (pochodzenia wschodniosłowiańskiego;