Bitwa pod Kabulem lub oblężenie Sherpur – starcie zbrojne, które miało miejsce w grudniu 1879 w trakcie II wojny brytyjsko-afgańskiej. Chociaż bitwa zakończyła się zwycięstwem Brytyjczyków, skłoniła brytyjskie władze kolonialne w Kalkucie do szukania możliwości zakończenia brytyjskiej interwencji w Afganistanie.
Brytyjczycy w Kabulu Zabójstwo brytyjskiego wysłannika w Kabulu, sir Pierre'a Cavignariego, oraz jego eskorty 3 września 1879 r. skłoniło władze brytyjskich Indii do zbrojnej interwencji w Afganistanie. Główne siły inwazyjne, Siły Polowe Kabulu pod dowództwem generała Fredericka Robertsa, wkroczyły we wrześniu do Afganistanu. 6 października pokonały Afgańczyków pod Czahar Asiab. 9 października Brytyjczycy wkroczyli do Kabulu.
Armia brytyjska zajęła stanowiska w umocnionym obozie Sherpur na północ od Kabulu. Obóz został zbudowany przez ich poprzedników z Armii Indusu podczas I wojny w 1839 r. Nawiązano łączność z Indiami przez przełęcz Khyber. Aby osłonić szlaki zaopatrzeniowe przed atakami lokalnych afgańskich plemion wiele oddziałów rozmieszczono wzdłuż tych dróg. Roberts przywrócił również tron towarzyszącemu jego armii emirowi Jakubowi Chanowi.