Bitwa pod Maiwandem – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 lipca 1880 w trakcie II wojny brytyjsko-afgańskiej i było największym zwycięstwem Afgańczyków w tej wojnie.
Armia Bombaju W marcu 1880 r. z Kandaharu, który Brytyjczycy zamierzali uczynić stolicą nowego państwa, wymaszerowały oddziały Armii Bengalu generała-porucznika Stewarta. Ich miejsce zajęły oddziały Armii Bombaju generała George'a Primrose'a. Latem 1880 r. do Kandaharu dotarły wieści, że syn poprzedniego emira, Ajub Chan, maszeruje ze swoją armią z Heratu do Ghazni, przechodząc na północ od Kandaharu.
Afgański władca miasta, Wali, domagał się podjęcia przez Brytyjczyków działań zbrojnych przeciwko Ajubowi, zanim ten podburzy całą prowincję. Władze kolonii upoważniły Primrose'a do wysłania jednej brygady do Girishku. Komendę nad tą brygadą otrzymali generałowie George Burrows (piechota) i Thomas Nuttall (kawaleria). W skład ich armii wchodziły 3 pułk bombajskiej kawalerii Queen's Own, 3 pułk konny, 66 pułk piechoty, 1 pułk bombajskich grenadierów, 30 pułk bombajskiej piechoty, 2 kompania bombajskich saperów oraz bateria E z Brygady B Królewskiej Artylerii Konnej.