Beliaev, Dmitri. "La epigrafía de Uaxactún después de un siglo", 2017. Nowy kompleks triadyjski został wzniesiony w obecnej grupie „H”. Około roku 250 n.e. kompleks ten został zasypany i porzucony. Po tym zabiegu grupa „E” odzyskiwała władzę polityczną w Uaxactún.
Kolejna faza (Tzakol 1) miała miejsce w latach 250 – 300 r. n.e. powstała nowa grupa triadyczna w miejscu już wcześniej wspomnianym tj. w Zatopionym Placu. Była to nowa siedziba polityczna.
Faza Tzakol 2 (300 – 378 r. n.e.) Na sztucznym płaskowyżu (Grupa A i B) dokonano kolejnego wzniesienia nowego Akropolu. W tej fazie odnotowuje się bardziej militarny charakter tego stanowiska. Świadczy o tym strategiczne umiejscowienie nowego akropolu w razie okupacji lub ataków ze strony nieprzyjaciela.
Faza Tzakol 3 (378 – 550 r. n.e.)
Faza Tepeu 1 (550 – 700 r. n.e.) W okresie tym miejscowa ludność skupiła się przede wszystkim na rozbudowie owego miasta.
Faza Tepeu 2 (700 – 850 r. n.e.) Nastąpił rozkwit w architekturze Majów. Ukształtowany został nowy charakter Głównego Placu. Wraz z nim został zbudowany Zachodni Plac do którego dołączono groble na południe od niego.