Stanisław Marian Ejzerman (ur. 14 sierpnia 1883 w Krakowie, zm. ?) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława i Heleny z domu Roman, urodzony 14 sierpnia 1883 w Krakowie.
Po wybuchu I wojny światowej, 15 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Został przydzielony do I plutonu 2. szwadronu rtm. Zbigniewa Dunin-Wąsowicza 2 pułku ułanów, w składzie II Brygady. Brał udział w szarży pod Rokitną, w bocznym patrolu. Wraz z pułkiem uczestniczył we wszystkich walkach i przeszedł z nim wszystkie stopnie podoficerskie do wachmistrza włącznie.
Po odzyskaniu niepodległości służył w Wojsku Polskim. 3 maja 1922 zweryfikowany został w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, w korpusie oficerów jazdy. Służył w 5 pułku ułanów Zasławskich w Ostrołęce. 18 lutego 1928 awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 20. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W kwietniu tego roku został przeniesiony do 8 pułku ułanów w Krakowie na stanowisko kwatermistrza. Z dniem 31 sierpnia 1929 został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Miechów. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V.