Frydrychowscy herbu Kornicz – polska rodzina szlachecka pochodzenia ruskiego.

Historia Frydrychowscy wywodzili się z Korniczów, rodu rycerskiego pochodzenia ruskiego, którego przedstawiciele przed 1364 r. osiedlili się w księstwie oświęcimskim. Nazwisko Frydrychowscy przyjęła jedna z odnóg rodu od nazwy miejscowej Frydrychowice w XV w. (Inni Kornicze w ziemi oświęcimskiej i zatorskiej to m.in. rodziny Inwałdzkich, Laskowskich, Porębskich). Protoplastą Frydrychowskich był Niczko Rusin z Frydrychowic (Rutheno de Fridrichow), wzmiankowany w dokumencie z 1364 r. Nie jest zatem prawdą - jak utrzymywały wcześniejsze opracowania - że przybyli na pogranicze małopolsko-śląskie dopiero za czasów Zygmunta Korybutowicza, tj. w czasie wojen husyckich.

Byli właścicielami m.in. Frydrychowic (jako swego gniazda rodowego), Przybradza, Tomic oraz RadoczyJ. Krzepela, Księga rozsiedlenia rodów ziemiańskich w dobie jagiellońskiej, cz. 1: Małopolska, Kraków 1915, s. 286, podaje, że w latach 1564-1585 posiadali ponadto Lencze Górne, Lgotę i Zelczynę.. W swych majątkach prowadzili m.in. gospodarkę stawową. Frydrychowscy odznaczyli się również jako oddani żołnierze, uczestnicząc w 1531 r. w kampanii obertyńskiej. Oprócz księstw oświęcimskiego i zatorskiego występowali także na Śląsku, w ziemi cieszyńskiej i pszczyńskiej.