Jędrzej Gałka z Dobczyna (ur. ok. 1400 w Dobczynie, zm. po 1451) – ksiądz, filozof, pisarz, profesor i dziekan wydziału sztuk wyzwolonych Uniwersytetu Krakowskiego. thumb|240 px|Karcer klasztoru oo. cystersów w Mogile, w którym więziony był Andrzej Gałka (obecnie przejście do ogrodu z krużganków)
Życiorys Wywodził się zapewne z warstwy drobnej szlachty wielkopolskiej. W roku 1420 wstąpił na wydział artium (wydział sztuk wyzwolonych) Uniwersytetu Krakowskiego. Dwa lata później uzyskał tytuł bakałarza (bakalaureat), natomiast w roku 1425 został magistrem. Na swoim wydziale od 1429 r. prowadził wykłady, a w latach 1436–1441 był dwukrotnie dziekanem. Został kanonikiem w kościele św. Floriana na Kleparzu w 1439 r.
Gałka pozostawał pod wpływem idei husyckich, płynących z Pragi. Poznał również system filozoficzny i krytykę rzymskiego Kościoła sformułowaną przez oksfordzkiego uczonego Johna Wycliffe’a, uznanego pośmiertnie za heretyka na soborze w Konstancji (1415). Gałka pozytywnie odnosił się do głoszonego przez Wycliffe’a realizmu pojęciowego. W napisanej przez siebie pieśni sławił reformatorskiego Wycliffe’a i krytykował zeświedczenie kleru. W listach wytykał duchowieństwu posiadanie majątków i wiązanie się kleru z władzą państwową. W demokratyzacji organizacji Kościoła widział możliwość jego odrodzenia.