pływająca) ceratofilidy – zanurzone, dryfujące w toni, rzadziej przytwierdzone do podłoża (rogatek, rzęsa trójrowkowa, pływacz zwyczajny, zdrojek pospolity)
Do powyższego systemu zbliżony jest system dzielący pleustofity ze względu na trzy główne strefy występowania: bentopleustofity – rośliny pływające w strefie bentalu (rogatek) mezopleustofity – rośliny pływające w toni wodnej (glony nitkowate, rzęsa trójrowkowa, pływacze) akropleustofity – rośliny pływające na powierzchni (rzęsa drobna).
Przynależność konkretnych gatunków i form do poszczególnych typów bywa dyskusyjna.
Różne typy pleustofitów reprezentują rozmaite przystosowania do swojego środowiska. Cechą wspólną jest zdolność do unoszenia się w wodzie, dzięki zmniejszaniu gęstości np. przez wytwarzanie przestworów powietrznych. Wśród pleustofitów typowe (choć nie jedyne występujące) jest szybkie namnażanie wegetatywne, dzięki któremu mogą one szybko zajmować dogodne siedliska w zbiornikach o zmiennych, efemerycznych warunkach (astatycznych). Większość osiąga niewielkie rozmiary i całe osobniki mogą pełnić funkcję diaspor przenoszonych na ciele zwierząt (zoochoria). Niektóre pleustofity tak się namnażające nie rozdzielają nowo wytworzonych modułów i tworzą klonalne polikormony (np. rzęsa trójrowkowa).