Šernas jako jedyny litewski funkcjonariusz ocalał, jednak do dziś porusza się na wózku inwalidzkim.
W 1997 rozpoczął studia w Katedrze Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Kłajpedzkiego, które ukończył w 2000 z tytułem bakałarza. W 2002 został absolwentem nauk prawnych w Centrum Badań i Studiów nad Religią Uniwersytetu Wileńskiego.
W lipcu 2001 ordynowany na diakona w birżańskim kościele ewangelicko-reformowanym, a w czerwcu następnego roku na księdza w kościele wileńskim. Od 2001 pozostawał członkiem i wiceprzewodniczącym Konsystorza Litewskiego Kościoła Ewangelicko-Reformowanego, po raz kolejny był wybierany na tę funkcję w latach 2004 i 2007. W latach 2003–2010 oraz 2019–2022 był również zastępcą superintendenta generalnego. Od 2010 do 2019 pełnił urząd superintendenta generalnego.
Był honorowym przewodniczącym Klubu 16 Lutego. Należał do grupy inicjatywnej na rzecz reaktywacji Stowarzyszenia Młodzieży Reformowanej "Radvila". W 2024 wydał książkę swego autorstwa pt. „Muitinės kronikos” (Kroniki celne) na temat zbrodni w Miednikach.
Od 1993 jest żonaty z Rasą Šernienė – nauczycielką muzyki w jednej ze szkół wileńskich. Razem mają córkę Gertrūdę.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Biskupi i superintendenci protestanccy Kategoria:Działacze Sąjūdisu Kategoria:Litewscy duchowni kalwińscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Pogoni Kategoria:Urodzeni w 1962