wzniesiony w okresie 1938−1939 i ocalały po ostatniej wojnie.
Wcześniej, w latach 1925-1926 przy środkowym odcinku ulicy pod nr. 1 wzniesiono dom mieszkalny pracowników Państwowego Monopolu Spirytusowego projektu Jana Rybickiego.
W 1938 rozpoczęto budowę zajezdni autobusowej obliczonej na 100 pojazdów; nowoczesną halę zaprojektowali Stanisław Hempel i Roman Kalinowski.
W 1939 hala została zajęta przez Niemców na magazyn zbożowy, oni też wysadzili ją w powietrze w roku 1944; również w dniach powstania zniszczono budynek dawnego szpitala żydowskiego. Ocalał uszkodzony dom pracowników Państwowego Monopolu Spirytusowego, rozebrano go jednak w roku 1948 w związku z budową nowego wiaduktu nad torami kolejowymi. Przeprowadzenie ulicy Marcelego Nowotki (dziś ul. Władysława Andersa) doprowadziło do unicestwienia szeregu dawnych ulic: Radziszewskiego, Przebieg, Sierakowskiej, placu Muranowskiego, Żoliborskiej i Szymanowskiej. Z Inflanckiej ocalał jedynie najpóźniej wytyczony fragment z lat trzydziestych XX wieku, zaś zajezdnię odbudowano w nieco zmienionym, acz nawiązującym do przedwojennego kształcie.
W latach 1974–1978 przy ulicy Inflanckiej wzniesiono osiedle Stawki.