47 Dywizja Piechoty (niem. 47. Infanterie-Division) – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu 1 lutego 1944 roku przez VI Okręg Wojskowy w okolicach Calais. Jednostkę utworzono na bazie 156 Dywizji Rezerwowej. 17 września 1944 r. została przekształcona w 47 Dywizję Grenadierów Ludowych (47. Volksgrenadier-Division)47. Volksgrenadier-Division.
Struktura organizacyjna Struktura organizacyjna w lutym 1944 roku: 103, 104, 115 pułk grenadierów, 147 pułk artylerii, 147 batalion pionierów, 147 batalion fizylierów, 147 oddział przeciwpancerny, 147 oddział łączności, 147 polowy batalion zapasowy; Struktura organizacyjna w grudniu 1944 roku: 103, 104 i 115 pułk grenadierów, 147 pułk artylerii, 147 batalion pionierów, 147 dywizyjna kompania fizylierów, 147 oddział przeciwpancerny, 147 oddział łączności, 147 polowy batalion zapasowy;
Dowódcy dywizji gen. por. Otto Elfedt (od 1 lutego 1944 do czerwca 1944) gen. mjr Carl Wahle (od 30 lipca 1944 do 4 września, gdy dostał się do niewoli) gen. por. Siegfried Macholz (od 4 września 1944) gen. por. Max Bork (od 17 września 1944) płk von Grundherr (marzec 1945) płk Langesee (kwiecień 1945) gen. mjr Hauser (kwiecień 1945)