Wedle definicji Roya Meadowa na zastępczy zespół Münchhausena cierpią osoby dorosłe, odczuwające patologiczną potrzebę zwracania na siebie uwagi, poprzez wywoływanie choroby dziecka i oszukanie lekarzy w celu podjęcia jego leczenia.
Roy Meadow, wspólnie z innymi pediatrami, badał zaburzenie przez kolejne lata, głównie poprzez filmowanie podejrzanego zachowania matek. Na jednym z nagrań udokumentował próbę uduszenia dziecka folią przez matkę, cierpiącą na zastępczy zespół Münchhausena.
Rozpoznanie i diagnoza Rozpoznanie zastępczego zespołu Münchhausena jest skomplikowanym procesem. We wszystkich przypadkach za charakterystyczne objawy zaburzenia uznaje się następujące elementy:
Rodzic lub opiekun wywołuje u dziecka chorobę. Choroba wymaga interwencji medycznej, powtarza się, wymaga wielokrotnych zabiegów, procedur medycznych, podawania leków itp. Objawy choroby są uporczywe, niemożliwe do wytłumaczenia medycznie, nie ustępują pomimo pomocy lekarskiej. Opiekun nie jest w stanie racjonalnie wytłumaczyć przyczyn złego stanu dziecka ani braku poprawy. Ostre objawy ustępują, jeśli dziecko zostanie oddzielone od opiekuna.