Roman-Mykoła Iwanowycz Daszkewycz (ur. 6 grudnia 1892 w Tustanowicach, zm. 12 stycznia 1975 w Kufstein) – ukraiński działacz społeczny i polityk, doktor prawa, pułkownik armii Ukraińskiej Republiki Ludowej (na emigracji awansowany do stopnia generała-chorążego).
Życiorys Urodził się w rodzinie księdza greckokatolickiego Iwana Daszkewycza, herbu KorybutУкраїнський визвольний рух / Інститут українознавства ім. І. Крип’якевича НАН України, Центр досліджень визвольного руху. — Львів, 2014. — Збірник 19. —s 34..
W 1911 ukończył gimnazjum ukraińskie w Przemyślu i wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Był działaczem Towarzystwa Ukraińskich Strzelców Siczowych. W czasie I wojny światowej oficer armii austro-węgierskiej, w 1915 wzięty do niewoli rosyjskiej, zesłany na Zabajkale. Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu w 1917 uciekł z Syberii do Kijowa. Od jesieni oficer Strzelców Siczowych w Kijowie, dowódca artylerii korpusu. Po rozwiązaniu korpusu w grudniu 1919 wyjechał do Wiednia, w 1920 brał udział w powołaniu Ukraińskiej Organizacji Wojskowej (UWO). W 1921 powrócił do Lwowa, dokończył studia prawnicze i rozpoczął praktykę adwokacką. Działacz ukraińskich organizacji sportowo-paramilitarnych. Odtworzył Sicz, po jej likwidacji przez władze państwowe założyciel towarzystwa Łuh.