W latach 1919–1920 przebywał w Moskwie i widywał się z Włodzimierzem Leninem. Z jego rekomendacji wstąpił do Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy, będącej częścią składową RKP(b). W marcu 1920 był komisarzem Komitetu Obwodowego Frontu Południowo-Zachodniego do spraw organizacji Czerwonej Ukraińskiej Armii Halickiej i dowódcą dywizji. Od 1 sierpnia do 15 grudnia 1920 był szefem komitetu likwidacyjnego Galrewkomu. W latach 1920–1921 kandydat na członka . Od 15 kwietnia 1921 do 15 listopada 1922 był pierwszym sekretarzem przedstawicielstwa Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w Polsce.
W latach 1923–1925 stał na czele Charkowskiej Gubernialnej Izby Adwokackiej. Był doradcą prawnym w wielu instytucjach i pracownikiem naukowym Charkowskiego Instytutu Gospodarki Narodowej. Na początku lat 30. był dyrektorem Ukraińskiego Instytutu Edukacji Językowej w Kijowie.