Był m.in.: dowódcą 7 Dywizji Piechoty V – VII 1919 w powstaniu śląskim, dowódcą 1 Dywizji Strzelców Polskich armii Hallera VII – IX 1919, walczył na Wołyniu, dowódcą 13 Dywizji Piechoty, IX – XII 1919, dowódcą 4 Dywizji Piechoty, XII 1919 – V 1920, udział w wyprawie kijowskiej, dowódca Grupy Operacyjnej V – VII 1920, w wojnie polsko-bolszewickiej, dowódcą 4 Armii VII 1920 – II 1921, udział w bitwie o Warszawę i kontruderzeniu Wojska Polskiego w wojnie polsko-bolszewickiej, 4 Armia w walkach osiągnęła rz. Słucz na Wołyniu, a „za wybitny wkład w wojnę” został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” II klasy, inspektorem Armii nr III w Toruniu, II 1921 – X 1926, inspektorem armii w Warszawie, X 1926 – XII 1931.

Z dniem 31 grudnia 1931 został przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 247..