23 marca 1919 został mianowany inspektorem piechoty 2 Dywizji Strzelców WielkopolskichRozkaz dzienny Nr 78 Dowództwa Głównego Sił Zbrojnych w byłym zaborze pruskim z 23 marca 1919 r.. 6 czerwca 1919 Komisariat Naczelnej Rady Ludowej, na wniosek głównodowodzącego, przyjął go oficjalnie do Sił Zbrojnych w byłym zaborze pruskim, w stopniu pułkownikaTygodnik Urzędowy z 24 czerwca 1919 r., Nr 23, dekret nr 135..
W czasie wojny z bolszewikami dowodził kolejno: XXIX Brygadą Piechoty (lipiec 1919 – lipiec 1920), XIII Brygadą Piechoty (lipiec – sierpień 1920)Witold Jarno, Okręg Generalny nr III Kielce w latach 1918–1921, s. 104. i XXIV Brygadą Piechoty (wrzesień 1920 – październik 1921). 11 czerwca 1920 Naczelny Wódz zatwierdził go w stopniu podpułkownika z dniem 1 kwietnia 1920, w piechocie, w „grupie byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”, a 21 czerwca 1920 Minister Spraw Wojskowych zezwolił mu „korzystać tytularnie ze stopnia pułkownika”Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 30 czerwca 1920 r., Nr 24, s. 524.. Dowodząc XXIV Brygadą Piechoty pozostawał w ewidencji 54 pułku piechotySpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 170, 832..