Metoda Rötzera (metoda Roetzera) – metoda naturalnego planowania rodziny (NPR), konkretniej metoda objawowo-termiczna, oparta na obserwacji następujących wskaźników płodności: podstawowej temperatury ciała (inaczej temperatury poprzebudzeniowej), cech śluzu szyjkowego i ewentualnie stanu szyjki macicy oraz odpowiedniej interpretacji tych danych.

Metoda Rötzera nie jest jednak połączeniem dwóch innych metod jednowskaźnikowych: metody termicznej i metody Billingsów (obserwacji śluzu), gdyż posługuje się własnym aparatem łącznej interpretacji objawów – wzajemnej zależności obserwacji śluzu szyjkowego i przebiegu temperatury ciała. Dopiero odpowiednia analiza i interpretacja tych objawów stanowi istotę metodyki Rötzera.

Żadna z naturalnych metod rozpoznawania płodności, również metoda Rötzera nie pozwala na określenie momentu owulacji, a jedynie przybliżonego czasu jej wystąpienia (w sposób pewny można go stwierdzić tylko podczas sekcji jajnika lub przy badaniu USG dokładnie w czasie jej trwania). Znajomość przybliżonego czasu jej wystąpienia jest jednak zupełnie wystarczająca.