Schichau produkował głównie niewielkie statki pasażerskie i handlowe, głównie o napędzie łopatkowym, na potrzeby armatorów z Prus Wschodnich i na eksport, przede wszystkim do Imperium Rosyjskiego (od 1863), w tym na ziemie dawnej Polski. Istotnym przedmiotem działalności była budowa pogłębiarek, szeroko eksportowanych (m.in. do Cesarstwa Japonii, Australii, Kanady i Wielkiej Brytanii i Irlandii) oraz holowników. W 1876 zwodowano setny statek.
Okres największego rozwoju (1877–1918) Dalszy rozwój przedsiębiorstwa zapewniły liczne zamówienia wojskowe, począwszy od 1877 roku, przede wszystkim dla szybko rozbudowującej się Kaiserliche Marine. Stocznia F.Schichau wyspecjalizowała się przede wszystkim w budowie torpedowców i później niszczycieli, budując większość niemieckich jednostek tych klas przed I wojną światową (nosiły one oznaczenia w postaci litery S z numerem, pochodzącej od inicjału producenta). Budowano także liczne jednostki na eksport, m.in. dla Rosji, Austro-Węgier, Brazylii i Cesarstwa Chin (zbudowane dla Chin niszczyciele typu Hai Long z 1898 pobiły ówczesny rekord prędkości osiągając 33,6 węzła). W latach 1872–1893 zbudowano w stoczni 450 jednostek, w tym 163 okręty, z tego 156 torpedowców i niszczycieli. W 1884 F.Schichau wykupił sąsiednią fabrykę maszyn C.F. Steckla.