Okres międzywojenny i upadek Rozwój przedsiębiorstwa zakończyła klęska Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej, powrócono wówczas do budowy małych jednostek cywilnych. Zerwaniu uległy ścisłe więzi kooperacyjne z zakładem, który znalazł się w Wolnym Mieście Gdańsku. Na skutek kryzysu gospodarczego połączonego z mało wydajnym zarządzaniem, stocznia stanęła w obliczu bankructwa, lecz 29 maja 1929 roku spółka z ograniczoną odpowiedzialnością została przejęta przez państwo. W okresie międzywojennym XX w. zbudowano w Elblągu jedynie ok. 100 jednostek cywilnych, w tym 30 holowników. Od 1937, w związku z intensywną remilitaryzacją Rzeszy Niemieckiej, ponownie rozpoczęto budowę okrętów dla Kriegsmarine – sześciu torpedowców typu 1935 i dziewięciu typu 1937, po czym większą serię dużych torpedowców typu 1939 (nazywanych od stoczni typem Elbing). Od 1944 budowano także miniaturowe okręty podwodne Typ XXVIIB Seehund, których ukończono aż 136. Historia Schichau-Werke zakończyła się wraz z klęską Niemiec i wcieleniem Elbląga do Polski w 1945 roku.
Po II wojnie na terenie dawnych Schichau-Werke utworzono zakłady turbin parowych Zamech.