thumb|250px|Nicholas Vansittart, Georgiana Zornlin (1844) Nicholas Vansittart, 1. baron Bexley (ur. 29 kwietnia 1766 w Bloomsbury, hrabstwo Middlesex, zm. 8 lutego 1851 w Foots Cray, hrabstwo Kent) – brytyjski polityk, członek stronnictwa torysów, najdłużej (11 lat) urzędujący kanclerz skarbu w historii Wielkiej Brytanii.
Był piątym synem Henry’ego Vansittarta, gubernatora Bengalu, i Emilii Morse, córki Nicholasa Morse’a, gubernatora Madrasu. Wychowywał się w Bray w hrabstwie Berkshire. Wykształcenie odebrał w Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim. Studia ukończył w 1787 r., a następnie został powołany do prawniczej korporacji Lincoln’s Inn.
Swoją karierę polityczną rozpoczął jako autor pamfletów broniących administrację Williama Pitta Młodszego, zwłaszcza politykę rządu w kwestiach finansowych. W maju 1796 r. Vansittart został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Hastings. Od 1802 r. reprezentował okręg wyborczy Old Sarum. W wyborach 1806 r. uzyskał także mandat z okręgu Helston, ale zdecydował się dalej reprezentować Old Sarum. Dopiero w 1812 r. zmienił okręg wyborczy, najpierw na East Grinstead, a następnie na Harwich.