Edward Bekier (ur. 9 października 1883 w Sierpcu, zm. 10 lutego 1945 w Wilnie) – polski chemik, zajmujący się chemią nieorganiczną i fizyczną. Profesor zwyczajny Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, założyciel katedry chemii fizycznej oraz oddziału Polskiego Towarzystwa Chemicznego w Wilnie.
Życiorys Syn Jana Ignacego Bekiera i Marii z Nawrockich. Świadectwo dojrzałości otrzymał w 1904 roku w II Gimnazjum Filologicznym w Warszawie.
W latach 1904–1905 studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W 1905 roku został relegowany z uczelni za udział w bojkocie szkół rosyjskich. W latach 1905–1911 studiował chemię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Na podstawie pracy doświadczalnej w zakresie chemii uzyskał stopień doktora filozofii.
W 1912 roku podjął studia w pracowni chemii fizycznej Uniwersytetu w Getyndze, a następnie w latach 1913–1914 studiował na Politechnice w Charlottenburgu w Berlinie. W 1915 został asystentem w katedrze chemii Politechniki Warszawskiej, następnie w 1918 roku pracował jako adiunkt w katedrze chemii nieorganicznej tego uniwersytetu.