Bracia, którym Artabanus przekazał faktyczną kontrolę nad Babilonią, mieli popaść w konflikt z przywódcą rodu Suren Abdagasesem. Ostatecznie pokonał ich kolejny namiestnik Babilonii, Mithradates, zięć samego króla, i doszło do masakry Żydów w Seleukei. Według Józefa Flawiusza władztwo braci miało przetrwać 15 lat i najczęściej umieszczane jest w okresie 21 do 36 roku. Przedstawiona przez niego historia daje dokładny obraz stosunków w rejonach słabiej kontrolowanych przez króla po latach wojen domowych. „Artabanus starał się wykorzystać potęgę Żydów dla przeciwwagi zbuntowanych prowincji oraz chwiejnych dostojników ze swego otoczenia. Król musiał manewrować między wielkimi klanami partyjskimi a Żydami, zaś jego autorytet w Babilonii był słaby. Podobnie władza satrapów uległa ograniczeniu”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Artabanus II · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.