Po sukcesach w Tilcie, Franz Dreadhunter wyjechał do Lublina, aby tymczasowo zastąpić basistę Budki Suflera. Krótko przed rozpoczęciem prób z Budką Suflera, w hotelu Victoria Franz poznał menadżera Bajmu, Andrzeja Pietrasa, który zaproponował Dreadhunterowi dołączenie do zespołu. Po nielicznych próbach z Budką Suflera, Franz zgodził się na granie w Bajmie, zagrał na albumie Nagie skały. Ostateczne odszedł od zespołu na planie filmu Pan Kleks w kosmosie.
W okolicach 1989 roku wyjechał do Berlina, a stamtąd do Nowego Jorku, odchodząc tym samym z Püdelsów. Tam poznał rzeźbiarza Johna Langino, z którym nawiązał współpracę. W 1991 roku wrócił do Polski, gdzie poznał Bogdana Łyszkiewicza, lidera zespołu Chłopcy z Placu Broni. Dreadhunter wkrótce zaprzyjaźnił się z Łyszkiewiczem. Współpracowali niecałe 10 lat, aż do śmierci Łyszkiewicza w wypadku samochodowym.
W 1995 roku wrócił do zespołu Püdelsi, gdzie grał do 1998 roku. Do zespołu wrócił w 2002 roku.
Franz Dreadhunter tworzył piosenki do filmów: Reich („Miassto fcionga”, „Ostatnia piosenka o miłości”, „Westchnienie”), Panienki („Uważaj na niego”), Zakręcone