W 1986 roku Ukrainą wstrząsnęła awaria elektrowni w Czarnobylu, którą władze z początku starały się bagatelizować. Główne szkody poczyniła ona jednak w sąsiedniej Białoruskiej SRR.
Likwidacja Ukraińska SRR przestała oficjalnie istnieć 16 grudnia 1991, gdy uznane zostało niepodległe państwo ukraińskie. Przywrócono mu tradycyjne godło, hymn oraz wybrano nowe władze.
I sekretarze KP(b)U i KPU Faktyczną władzę w kraju sprawowali pierwsi sekretarze Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy/Komunistycznej Partii Ukrainy: Jurij Piatakow (12 lipca – 9 września 1918) Serafima Hopner (9 września – 21 października 1918) Emanuel Kwiring (21 października 1918 – marzec 1919) Stanisław Kosior (maj 1919 – 17 listopada 1920, z przerwą 2 października – 30 grudnia 1919, kiedy formalnie partia była rozwiązana) Wiaczesław Mołotow (17 listopada 1920 – marzec 1921) Feliks Kon (marzec 1920 – 9 grudnia 1921) Dmytro Manuilski (9 grudnia 1921 – 10 kwietnia 1923) Emanuel Kwiring (10 kwietnia 1923 – 20 marca 1925) Łazar Kaganowicz (5 kwietnia 1925 – lipiec 1928) Stanisław Kosior (lipiec 1928 – 27 stycznia 1938) Nikita Chruszczow (27 stycznia 1938 – 3 marca 1947, do czerwca 1938 jako p.o.) Łazar Kaganowicz (3 marca – 26 grudnia 1947) Nikita Chruszczow (25 grudnia 1947 – 16 grudnia 1949) Leonid Mielnikow (16 grudnia 1949 – 4 czerwca