Telefonia cyfrowa (ang. Digital telephony) – system odbioru i przesyłania dźwięków na odległość za pomocą urządzeń cyfrowych. W latach 60. XX wieku dotychczasowy analogowy system został niemal całkowicie zastąpiony przez cyfrowy rdzeń. Jej rozpowszechnienie pozwoliło na obniżenie kosztów użytkowania usług telefonicznych oraz na uruchomienie nowych usług sieciowych, takich jak Integrated Services Digital Network.
Etapy rozwoju telefonii cyfrowej:
wczesne eksperymenty PCM 8-bitów,8-Khz jest rozwinięciem Twierdzenia Nyquista (Zasada, według której do uniknięcia zniekształceń sygnału PCM niezbędne jest próbkowanie sygnału wejściowego z częstotliwością co najmniej dwukrotnie wyższą od najwyższej z występujących w analizowanym sygnale.) i standardowego pasma telefonii 3.5kHz DS0 jest podstawą telefonii cyfrowej standardowe Bitstream (Bitstream Access) Nielinearna kwantyzacja: A-law (modulacja A-law kodowanie w PCM wykorzystywane do kodowania mowy, standard CEPT) przeciwko μ-law i transkodowanie między nimi dwoma. BER (Bit Error Rate) i zrozumiałość. Pierwsze praktyczne cyfrowe systemy telefoniczne oddawane do użytku USA T-system nośny i europejski E-system nośny rozwinięte do przeprowadzania telefonii cyfrowej. Wprowadzenie w pełni cyfrowych systemów elektronicznych przełączania Problem z bit-okradaniem Rozwój SS7 –