Mirosław Ostromęcki — część 2

II wojna światowa Po kampanii wrześniowej wstąpił do Organizacji Wojskowej Związek Jaszczurczy, organizując w nim pion propagandy. Był twórcą Polskiej Informacji Prasowej – agencji informacyjnej powołanej przez Grupę „Szańca”. Przez całą okupację agencja wydawała w nakładzie 300 egz. wewnętrzny biuletyn, służący jako podstawa materiałowa dla prasy partyjnej z „Szańcem” na czele (korzystała z niej także prasa Armii Krajowej). Ostromęcki redagował też pismo „Naród i Wojsko”, a z czasem przejął kontrolę wydawniczą nad większością tytułów środowiska „Szańca”: „Załogą”, „Placówką” oraz „Agencją Antykomunistyczną”. W okresie okupacji pracował oficjalnie w założonej przez siebie firmie komisowej w Warszawie. Od połowy 1942 ukrywał się, poszukiwany przez Gestapo. Po powstaniu Narodowych Sił Zbrojnych w 1942 został szefem Biura Informacji w KG NSZ.

Należał do ścisłego kierownictwa tajnej Organizacji Polskiej (nazywanej też Organizacją Wewnętrzną); od 1943 – do Dyrektoriatu, utajnionych struktur środowiska „Szańca” (poziom wtajemniczenia C – „Czarniecki”, a następnie Z – „Zakon”), gdzie był odpowiedzialny za propagandę (grupa II;