przekraczając tektoniczny uskok Denali.
Pojedyncza nitka stalowej, kuloodpornej rury o średnicy 1,22 m (48 cali) została zbudowana pomiędzy 27 marca 1975 a 31 maja 1977, kosztem 8 mld dolarów. Budowę wykonano w sześciu niezależnych sekcjach przy udziale pięciu rozmaitych wykonawców zatrudniających 21 tys. pracowników. Trzydziestu jeden z nich zginęło w wypadkach przy pracy.
Ropociąg był obliczony na 25 lat eksploatacji, lecz wciąż (2017) jest użytkowany. Jego infrastruktura i elektronika są stale usprawniane. Jest przeglądany i dozorowany z powietrza, a także sprawdzany fizycznie na ziemi. Jednak 35 km pomocniczego transportu rurociągowego doprowadzającego ropę do głównego ciągu Trans-Alaska wymagało (w 2007) lub nadal wymaga wymiany z powodu korozji, która spowodowała rozlew ropy i skażenie środowiska w 2007 w pobliżu arktycznego początku Trans-Alaski, oraz nad Oceanem Arktycznym, w okolicach Prudhoe Bay.