25 stycznia 1491 Mikołaj z Chodcza i Semen Jurewicz Holszański pobili ich w bitwie pod Zasławiem.

23 marca 1489 zawarto dwuletni rozejm z sułtanem Bajazydem II, który zapewnił poddanym króla wolny handel w swoim państwie.

Wyprawa bukowińska – konflikt z Hospodarstwem Mołdawskim W 1494 król Jan I Olbracht rozpoczął przygotowania wojenne (w dalszym ciągu zdarzeń okazało się, że skierowały się one ku Hospodarstwu Mołdawskiemu, a nie Osmanom) pomimo trzyletniego rozejmu zawartego z Osmanami 6 kwietnia tego roku. Stefan III przyrzekł pomoc zbrojną z chwilą, gdy wojska polskie zbliżą się do zajętych portów czarnomorskich, które wcześniej były niemal bez ograniczeń udostępniane Rzeczypospolitej. Ostatecznie wyprawa ruszyła w roku 1497. Jej trzon stanowiła armia polska, posiłkowana przez oddział 400 Krzyżaków pod wodzą wielkiego mistrza Johanna von Tieffena i 600-osobowy oddział mazowiecki. Większość sił polskich stanowiło pospolite ruszenie, Olbracht zgromadził jednak także doborowe wojsko zaciężne, około 200 dział, w tym dwie olbrzymie armaty burzące. Siły te szacowano na ok. 40 tysięcy ludzi.