7 Dywizja Strzelecka () – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej, z lat 1918–1941.

7 Dywizja Strzelecka została sformowana jesienią 1918 z oddziałów 3 Moskiewskiej Dywizji Piechoty i Kostromskiej Dywizji Piechoty. Brała udział w wojnie domowej w Rosji i w wojnie polsko-radzieckiej. W czasie polskiej ofensywy przeprowadzonej na Kijów od 1 maja 1920 dywizja broniła się na przedpolach Kijowa nad rzeką Zdwiż, zaś od 5 maja 1920 na odcinku Pietrowcy – Moszczun – rzeka Irpień – wieś Romanówka – stacja Biełgorodka.

Zmotoryzowanie 7 Dywizji Strzeleckiej przeprowadzono w maju 1940. W czasie napaści wojsk III Rzeszy i jej satelitów na Związek Radziecki wchodziła w skład 8 Korpusu Zmechanizowanego. Po walkach w rejonie Dubna oraz kolejnych m.in. pod Kijowem poniosła ciężkie straty i 31 grudnia 1941 została rozwiązana.