14 maja 1920 wojska Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego przeszły do ofensywy. Wykonująca uderzenie pomocnicze 16 Armia przystąpiła do forsowania Berezyny poniżej Borysowa. Nocą z 18 na 19 maja 17 Dywizja Strzelców z rejonu Bóbr - Klewa sforsowała Berezynę, a jej 49 i 50 Brygada Strzelców rozpoczęła natarcie na Smolewicze. 24 maja 50 Brygada Strzelców, wzmocniona przez pododdziały 62 Brygady Strzelców ze składu 21 Dywizji Strzelców bez powodzenia atakowała Czerniewicze i Osowę.
1 sierpnia 1920 dywizja liczyła w stanie bojowym 9194 żołnierzy z tego piechoty 6534, a kawalerii 406. Na uzbrojeniu posiadała 143 ciężkie karabiny maszynowe i 70 dział. 3 sierpnia 1920 pułki 17 DS wróciły na zachodni brzeg Bugu pod Niemirowem.
Struktura organizacyjna Skład w sierpniu 1920: 49 Brygada Strzelców 145 pułk strzelców 146 pułk strzelców 147 pułk strzelców 50 Brygada Strzelców 148 pułk strzelców 149 pułk strzelców 150 pułk strzelców 51 Brygada Strzelców 151 pułk strzelców 152 pułk strzelców 153 pułk strzelców
Dowódcy dywizji komdyw. Niewieżin – był w sierpniu 1920
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Sowieckie dywizje strzelców z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Sowieckie związki taktyczne walczące w bitwie nad Niemnem Kategoria:Sowieckie związki taktyczne walczące w bitwie o przedmoście warszawskie