thumb|250px|Dolina Roztoki thumb|250px|Szałas na polanie Nowa Roztoka

Hala Roztoka – dawna hala pasterska w polskich Tatrach Wysokich, wchodząca w skład Hali Pięć Stawów. Obejmowała Dolinę Roztoki po wielką ścianę stawiarską z Siklawą. Z północnej strony ograniczona była potężnym masywem Wołoszyna z bardzo stromymi stokami, zaś z południowej ścianami Roztockiej Czuby, Opalonego i Świstowej Czuby. Traktowana była tylko jako pastwisko przejściowe, gdzie popasano na wiosnę w czasie pędzenia stada do Doliny Pięciu Stawów Polskich oraz jesienią przy zejściu stada z hali. Czasami również w lecie, gdy spadł śnieg (co na tej wysokości nie jest wcale zjawiskiem niezwykłym), z konieczności schodzono ze stadem do tej doliny. Na polanie Nowa Roztoka stała szopa pasterska, którą odnotowywano już w XIX w., odnowiono ją w 1986 r. Przy dużym głazie zwanym Bacową Wantą podobno baca rozliczał się z gazdami za wypas.

Właścicielami terenów był ród Nowobilskich oraz ich potomkowie. Ostatnim bacą był Karol Wojtanek z Brzegów.