Podczas okupacji hitlerowskiej, od 1941 do 1944 była lustratorką domów dziecka i młodzieży Wydziału Opieki Społecznej i Zdrowia Publicznego Zarządu miasta stołecznego Warszawy. Jako wizytator domów dziecka lub w przebraniu niemieckiej zakonnicy wielokrotnie przedostawała się do gett żydowskich m.in. w Wilnie, Kownie, Szawlach i Białymstoku, wielokrotnie do getta warszawskiego. Członek Armii Krajowej, była łączniczką między ŻOB a AKTadeusz Władysław Świątek, Rafał Chwiszczuk, Od Sawy do Kamy czyli kobiecy ruch społecznikowski, Wydawca Fundacja Cultus, Warszawa 2011, s. 30.. Uczestniczyła w powstaniu warszawskim jako sanitariuszkaLarissa Cain, Irena Adamowicz. Sprawiedliwa wśród Narodów Świata, wyd. W Drodze, Poznań 2011, . s. 128..
Po 1945 pracowała w Polskim Biurze Repatriacyjnym we Frankfurcie jako tłumaczka, następnie wizytator domów dziecka, a później pracowała w Bibliotece Narodowej.
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera E-IX-3-8-2).
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r.