thumb|Dwa zegary pokazujące ten sam czas, po prawej wskazanie w BCD8421, na nim od lewej: godziny (dziesiątki i jedności), minuty (d. i j.) i sekundy (d. i j.); dziesiątki godzin kodowane są tylko dwoma najmłodszymi bitami (wskazanie nigdy nie jest większe od 2), a minut i sekund – trzema najmłodszymi (wskazanie nigdy nie jest większe od 5).|250px
Kod BCD (ang. binary-coded decimal, czyli zapis dziesiętny kodowany dwójkowo lub kod dwójkowo-dziesiętny) – sposób zapisu liczby polegający na zakodowaniu kolejnych cyfr dziesiętnych tej liczby w systemie dwójkowym, przy użyciu tylko czterech młodszych bitów (zob. półbajt). Stosowany jest on głównie w elektronice i informatyce. Taki zapis pozwala na łatwą konwersję liczby do i z systemu dziesiętnego, jednak jego niedogodnością jest istniejąca nadmiarowość (wykorzystuje tylko 10 czterobitowych kombinacji z 16 możliwych).
Kod BCD jest obecnie stosowany głównie w urządzeniach elektronicznych z wyświetlaczem cyfrowym (np. w kalkulatorach, miernikach cyfrowych) i w zastosowaniach finansowych informatyki (ujednoznacznia zapis części ułamkowych kwot i ułatwia dziesiętne zaokrąglanie).