Dużą pomocą służyli mu: jego własny siostrzeniec Michel Lefrançois Lalande (1766-1839), początkowo uczeń, a później samodzielny astronom oraz jego żona Maria. Dzięki wieloosobowej pomocy publikowane wyniki obliczeń długo nie miały sobie równych. Jednak z powodu dość trudnego charakteru Lalande nie z każdym umiał współpracować. Z tego powodu miał też wielu wrogów (bardzo poróżnili się np. z Lemonnierem; był też krytykowany za poparcie kandydatury Napoleona na członka Francuskiej Akademii Nauk).

W 1763 roku został członkiem Royal Society.

Na przełomie lat 1765 i 1766 Lalande był we Włoszech. Relację z podróży opublikował w 1769 r., a następnie udał się do Anglii. Szczególnie interesowały go znajdujące się w Greenwich sławne z niezwykłej dokładności zegary Harrisona, pozwalające ustalać dokładnie położenie angielskich statków na morzu.

W 1768 roku został członkiem loży masońskiej Wielkiego Wschodu Francji (Grand Orient de France).