W 1866 został rektorem Uniwersytetu Wrocławskiego; w 1867 otrzymał od rządu pruskiego propozycję objęcia stanowiska biskupa w Limburgu, ale kandydatury tej nie zaakceptował Watykan. Sprzeciwiał się uchwałom I Soboru Watykańskiego, w szczególności dogmatowi o nieomylności papieża, za co został ekskomunikowany 20 listopada 1870.
W 1871 został doktorem honoris causa na uniwersytecie w Lipsku. Jako współzałożyciel Kościoła Starokatolickiego w Niemczech w roku 1873 został przez pierwszy starokatolicki synod niemiecki w Bonn wybrany na biskupa. Od biskupa Hermanusa Heykampa z Deventer J.H. Reinkens otrzymał sakrę biskupią w Rotterdamie.
Bibliografia Encyklopedia Wrocławia, 2000, , str. 701
Kategoria:Niemieccy biskupi starokatoliccy Kategoria:Urodzeni w 1821 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Śląskiego Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu Kategoria:Zmarli w 1896 Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu w Lipsku