thumb|Ulica Klonowa na wysokości ul. Flory, widok w kierunku ul. Belwederskiej Ulica Klonowa – ulica w warszawskich dzielnicach Śródmieście i Mokotów, biegnąca od ul. Belwederskiej do placu Unii Lubelskiej.
Historia XVIII w. Ulica Klonowa, zwana niegdyś Okopową, powstała w 1770 jako silnie załamana droga biegnąca wzdłuż usypywanych wtedy okopów Lubomirskiego.
Według planu miała łączyć węzeł późniejszych ulic: Polną z Marszałkowską i al. Szucha z Drogą Kalwaryjską (czyli dzisiejszymi Al. Ujazdowskimi) na wysokości Belwederu. Odcinek ulicy od załomu do owego węzła (dzisiejszego placu Unii Lubelskiej) poprowadzono pod wałem, jako swego rodzaju drogę forteczną, stąd pierwotna nazwa - Okopowa. Na wysokości załamania jej biegu urządzono bastion ziemny.
Od strony miasta wzdłuż drogi od 1772 rozciągał się ogród królewskiego malarza Marcella Bacciarellego; zaplanowany z centralnym rondem, otoczonym rozchodzącymi się promieniście alejkami.
Przy załomie Okopowej urządzono heksagonalny staw, zaś od strony późniejszego placu Unii Lubelskiej wybudowano piętrowy pałacyk. Na terenie jego ogrodu wzniesiono projektowany przez Jana Christiana Kamsetzera pawilon w formie rotundy.