Kariera polityczna Od 1976 do 1989 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Do PZPR wstąpił w czasie studiów. Od 1979 pracownik naukowy UW. Sprawował funkcję I sekretarza Podstawowej Organizacji Partyjnej PZPR na Wydziale Geologii UW. Na studiach działał także w Socjalistycznym Związku Studentów Polskich. Był przewodniczącym Rady Uczelnianej SZSP UW w latach 1977–1979, kierownikiem Klubu Hybrydy (1977). Oskarżany bezpodstawnie przez dziennik „Życie” w 1997 o współorganizowanie bojówek, które rozbijały w 1978 wykłady organizowane przez Towarzystwo Kursów Naukowych (autorzy i redakcja „Życia” przeprosili go za oskarżenia w komunikacie prasowym będącym efektem ugody sądowej, Krzysztof Szamałek wytoczył redakcji „Życia” proces cywilny i karny przed sądem w Warszawie)„Życie” z 2 maja 2000 oraz z 12 stycznia 2001, str. 3Dokumenty przedstawione przez Krzysztofa Szamałka w trakcie procesu przeciw „Życiu” (m.in.