Pooświetleniowy wyrzut CO2, PIB CO2 (z ang. Post-illumination burst of carbon dioxide) – zjawisko występujące u części roślin i glonów, polegające na krótkookresowym, intensywnym wydzielaniu ditlenku węgla CO2 w początkowym okresie ciemności przez liście roślin lub glony.
Związek pooświetleniowego wyrzutu CO2 z fotooddychaniem Pooświetleniowy wyrzut CO2 został opisany po raz pierwszy w roku 1955 przez J.P. Deckera i od tego czasu zaczęto badać jego zależność od szeregu czynników. Według Deckera (1955) PIB CO2 u roślin C3 jest krótkotrwałą kontynuacją procesu fotooddychania w ciemności, wynikającą z wcześniejszego „wyhamowania” fotosyntezy. Podstawowym argumentem za fotooddechowym pochodzeniem PIB-u CO2 jest jego brak w atmosferze niskiego stężenia tlenu (1-2%), które ogranicza fotooddychanie. Zauważono, że PIB rośnie wraz ze wzrostem natężenia światła lub wzrostem temperatury. Nawet wzrost temperatury, hamujący fotosyntezę, nadal zwiększał wielkość wyrzutu CO2. W dalszych badaniach obserwowano dwa wyrzuty CO2. Pierwszy zależny był wprost proporcjonalnie od natężenia światła poprzedzającego wyrzut i trwał dużo krócej od drugiego. Drugi wyrzut był wielokrotnie dłuższy i mniejszy od pierwszego. Jego wielkość nie zależała od natężenia światła poprzedzającego okres ciemności.