U glonów nie obserwuje się znaczącego wpływu na wielkość PIB-u warunków podwyższających fotooddychanie – obniżonego stężenia CO2, ani też wpływu niskiego (2%) stężenia O2, które hamuje procesy fotooddechowe. Glony prawdopodobnie potrafią sprawnie wiązać dodatkowy CO2 pochodzący z fotooddychania. Akumulacja nieorganicznych postaci węgla w komórkach glonów wymaga nakładów energii i zależy od natężenia światła. Wielkość porcji CO2 pobranej na początku oświetlenia i wydzielonej po zaciemnieniu zależała od gęstości strumienia fotonów jakim były oświetlane komórki Chlamydomonas reinhardii. Badania te przeprowadzono na mutancie, który ma zdolność do zwiększonej akumulacji CO2 wewnątrz komórki, a zgromadzony CO2 był niedostępny dla procesów fotosyntezy (mutant o obniżonej aktywności anhydrazy węglanowej). Zastosowanie inhibitora anhydrazy węglanowej również powodowało wzrost akumulowanego wewnątrz komórki CO2 przy jednoczesnym hamowaniu włączania CO2 w procesie fotosyntezy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pooświetleniowy wyrzut dwutlenku węgla · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.