Jest to kolejnym dowodem na owadożerność fruitafossora, gdyż podobne przystosowania występują u współczesnych zwierząt owadożernych, którym silne kończyny przednie służą do rozkopywania kopców i termitier.
Budową kręgosłupa również przypominał współczesnych przedstawicieli rzędu Xenarthra – między kręgami znajdowały się dodatkowe stawy, nie występujące u żadnej oprócz szczerbaków grupy współczesnych ssaków. Przystosowania te usztywniały kręgosłup, co także ułatwiało kopanie w ziemi. Według badań Johna Fostera Fruitafossor był najmniejszym ssakiem występującym na terenie formacji Morrison – ważył około 6 g.
Klasyfikacja Obecnie nie żyją żadni bliscy krewni fruitafossora. Jest on wczesnym przedstawicielem ssaków spokrewnionych ze ssakami żyworodnymi (grupą obejmującą torbacze i łożyskowce) – według analizy filogenetycznej przeprowadzonej przez Luo i Wible'a to takson siostrzany kladu Theriimorpha. Łączył w sobie cechy zarówno ssaków żyworodnych, jak i jajorodnych.